Dok mnogi njegove generacije danas utakmice gledaju sa tribina ili ispred televizora, Rešad Šakanović i dalje oblači dres, vezuje kopačke i izlazi na teren. Rođen 1967. godine, ovaj fudbalski veteran pokazuje da ljubav prema igri ne poznaje godine.
Na lokalnim terenima širom prijedorske regije njegovo ime odavno je poznato. Godinama je bio sinonim za upornost, sportski duh i iskrenu ljubav prema fudbalu. Posljednjih sezona nastupao je za FK „Rudar Blagaj“, a danas nosi dres FK „7. Republika“, gdje i dalje svojim primjerom inspiriše mlađe saigrače.
Iza Rešada Šakanovića nalazi se bogata i impresivna igračka karijera koja traje više od četiri decenije. Fudbalski put započeo je još 1985. godine u FK „Lokomotiva“ Prekosanje, gdje je nastupao do odlaska na služenje vojnog roka u tadašnjoj JNA. Nakon povratka, od 1987. do 1992. godine nosio je dres FK „Sloboda“.
Od 1992. do 2000. godine igrao za više klubova u Njemačkoj, a zanimljivo je da su o njegovim nastupima pisali i njemački mediji, što dodatno potvrđuje i fotografija novinskog teksta iz Njemačke.
Po povratku u Bosnu i Hercegovinu nastavio je igrati na ozbiljnom nivou. Od 2000. do 2002. godine bio je član FK „Gradina“ iz Srebrenika, u periodu kada je klub nastupao u Premijer ligi Bosne i Hercegovine. Nakon toga, od 2002. do 2005. godine igrao je za FK „Sloga“ iz Bosanske Otoke, da bi potom gotovo dvije decenije proveo u FK „Rudar“ iz Blagaja.
Od 2005. pa sve do 2025. godine ostao je vjeran Rudaru iz Blagaja, gdje je postao simbol kluba i jedan od najprepoznatljivijih fudbalera lokalnog fudbala. Danas svoju bogatu karijeru nastavlja u dresu FK „7. Republika“, dok iza sebe ima više od 1.400 odigranih utakmica.
U vremenu kada se fudbal sve češće mjeri statistikama, novcem i transferima, priča Rešada Šakanovića vraća onu pravu sliku sporta – ljubav prema lopti, druženju, svlačionici i nedjeljnom okupljanju na stadionu.
Njegovi saigrači često kažu da Rešad na teren ne izlazi zbog slave niti rezultata. Izlazi jer fudbal živi. Jer mu je to dio života više od četiri decenije. I kada mnogi pomisle da će stati, on ponovo istrči na teren i pokaže da srce ponekad može više od godina.
Posebnu emociju izaziva činjenica da i danas igra rame uz rame sa momcima koji mogu biti njegova djeca, pa čak i unuci. Ipak, na terenu razlika gotovo da se ne vidi — iskustvo, mirnoća i osjećaj za igru ono su što ga i dalje čini posebnim.
Za manje sredine i lokalne klubove ljudi poput Rešada imaju neprocjenjivu vrijednost. Oni čuvaju duh amaterskog fudbala i podsjećaju da sport nije samo pobjeda, već zajedništvo, poštovanje i trajna ljubav prema igri.
Možda jednog dana prestane igrati, ali priča o čovjeku koji je i u šestoj deceniji života aktivno igrao fudbal ostaće da se prepričava na terenima i u svlačionicama širom ovog kraja.
Jer nisu svi fudbaleri isti. Neki igraju zbog karijere, a neki — poput Rešada Šakanovića — zato što bez fudbala jednostavno ne mogu.
