U Hašanima, rodnom mjestu književnika Branka Ćoppića danas je obilјeženo 39 godina od smrti ovog velikog književnika.
Kod književnikove biste položeni su vijenci a Ćopićeve pjesme govorili su učenici Osnovne škole „Branko Ćopić“.
Pomoćnik ministra za kulturu Tanja Đaković rekla je danas da ne postoji književnik koji je toliko volio svoj zavičaj i pisao o njemu kao Ćopić svoje Hašane.
„Posebno smo posnosni i zadovolјni činjenicom da je obnovlјena Ćopićeva kuća ali da je projekat proširen u smislu onoga što smo planirali“, rekla je ona.
Đakovićeva kaže da je u projekat „Bašta sljezove boje“, revitalizacija rodnog mjesta Branka Ćopića Vlada Republike Srpske uložila 375.000 KM, od čega je 80.000 KM donatorskih sredstava Ministarstva kulture i informisanja Republike Srbije za učionicu na otvorenom.
„Osim toga, Ministarstvo prosvjete i kulture je obezbijedilo sredstva za opremanje spomen- kuće u smislu formiranja stalne postavke koja svjedoči o životu i radu našeg omilјenog pisca“, rekla je ona.
Prema njenim riječima, tako je realizovana ideja da se Branku ćopiću vrati ugled i dostojanstvo koje on zaslužuje.
Predsjednik fondacije „Branko Ćopić“ Banjaluka Mirjana Stojisavlјević kaže da je Ćopić najveći književnik zapadnih Srba i najraspjevaniji Krajišnik.
„Spomen- škola i spomen- kuća svjedoče da se Ćopić vratio u svoj zavičaj. Kad je u pitanju književna istorija, njegovo vrijeme tek dolazi. Ćopićevo djelo je svjedok da ćemo opstati na ovim prostorima“, poručila je ona.
Načelnik opštine Krupa na Uni Mladen Klјajić rekao je da je u toku postupak registracije Javne ustanove „Spomen- kuća Branka Ćopića“.
„Projekat „Bašta slјezove boje“ koji je veoma značajan za opštinu Krupa na Uni, realizovan je zahvalјujući Vladi Republike Srpske“, rekao je Klјajić.
Prvi put je godišnjica smrti Branka Ćopića u Hašanima obilјežena bez književnika iz Republike Srpske.
Branko Ćopić rođen je 1. januara 1915. godine u Hašanima, a 26. marta 1984. godine izvršio je samoubistvo skokom sa mosta na Savi u Beogradu.
Prvu književnu nagradu dobio je 1938. godine od Akademije sedam umjetnosti za kratku priču, 1939. godine dobio je Rakićevu nagradu, a zatim i nagradu Srpske kralјevske akademije 1940. godine.
Nјegova antologijska zbirka pripovjedaka „Bašta slјezove boje“ osvojila je Nјegoševu nagradu 1972. godine, a NIN-ovu nagradu za najbolјi roman dobio je 1958. godine za roman „Ne tuguj, bronzana stražo“.
Od 1968. godine bio je član Srpske akademije nauka i umjetnosti.
Drugi svjetski rat podstakao ga je da napiše romane „Prolom“, „Gluvi barut“, „Ne tuguj bronzana stražo“ i „Osma ofanziva“, zatim pripovijetke „Rosa na bajonetima“, „Surova škola“, „Ljubav i smrt“, „Doživlјaji Nikoletine Bursaća“, „Gorki med“, „Sveti magarac“, „Ljudi s repom“ i zbirke pjesama „Ognjeno rađanje domovine“ i „Ratnikovo prolјeće“.
Napisao je i romane za djecu „Orlovi rano lete“, „Slavno vojevanje“ i „Bitka u zlatnoj dolini“ /poznati su kao „Pionirska trilogija“ i „Magareće godine“, zbirke priča „Priče partizanke“, „Vratolomne priče“, „Priče ispod zmajevih krila“ i „Doživlјaje mačka Toše“, zbirke pjesama „Čarobna šuma“, „Armija odbrana tvoja“, „Partizanske tužne bajke“, „Večernje priče“, „Djeda Trišin mlin“ i „Nestašni dječaci“.
