U Hašanima, rodnom mjestu književnika Branka Ćopića danas je obilježeno 38 godina od piščeve smrti.
Načelnik opštine Mladen Kljajić rekao je da su Hašani poznati po Ćopiću koji je ovo malo mjesto proslavio svojim književnim djelom.
„Zahvaljujući Branku Ćopiću cijela naša regija zna gdje se nalaze Hašani. Brojni su oni koji žele vidjeti gdje je rođen pisac uz čija su djela odrastale generacije“, rekao je on.
Kljajić kaže da posjetioci mogu posjetiti piščevu rodnu kuću, spomen- školu i mlin djeda Triše.
„Očekujemo da će iduće sedmice Zoning plan područja posebne namjene „Hašani“ biti na sjednici Vlade Republike Srpske“, rekao je on.
Predsjednik Upravnog odbora Zavičajnog društva Branko Ćopić Dušanka Dakić rekla je da je Ćopić rekao sve o sebi, svom rodnom mjesti i ljudima.
„Sve što treba reći o Branku i o Hašanima, on je to rekao u svojim djelima i to znaju svi koji su čitali Ćopića“, rekla je Dakićeva.
Ona kaže da učenici treba da dođu u Hašane kako bi vidjeli piščevo rodno mjesto iz kojeg je poteklo sve što je on stvarao.
Kod piščeve biste u dvorištu spomen- škole položeni su vijenci a stihove inspirisane Ćopićem govorili su književnici Kristina Plavšić, Jovan Šekerović i Vasilije Karan.
Učenici Osnovne škole „Branko Ćopić“ govorili su Ćopićeva stihove.
Nakon toga, učesnici su obišli rodnu kuću Branka Ćopića i mlin djeda Triše.
Branko Ćopić rođen je 1. januara 1915. godine u Hašanima, a 26. marta 1984. godine izvršio je samoubistvo skokom sa mosta na Savi u Beogradu.
Prvu književnu nagradu dobio je 1938. godine od Akademije sedam umjetnosti za kratku priču, 1939. godine dobio je Rakićevu nagradu, a zatim i nagradu Srpske kraljevske akademije 1940. godine.
Njegova antologijska zbirka pripovjedaka „Bašta sljezove boje“ osvojila je Njegoševu nagradu 1972. godine, a NIN-ovu nagradu za najbolji roman dobio je 1958. godine za roman „Ne tuguj, bronzana stražo“.
Od 1968. godine bio je član Srpske akademije nauka i umjetnosti.
Drugi svjetski rat podstakao ga je da napiše romane „Prolom“, „Gluvi barut“, „Ne tuguj bronzana stražo“ i „Osma ofanziva“, zatim pripovijetke „Rosa na bajonetima“, „Surova škola“, „Ljubav i smrt“, „Doživljaji Nikoletine Bursaća“, „Gorki med“, „Sveti magarac“, „Ljudi s repom“ i zbirke pjesama „Ognjeno rađanje domovine“ i „Ratnikovo proljeće“.
Napisao je i romane za djecu „Orlovi rano lete“, „Slavno vojevanje“ i „Bitka u zlatnoj dolini“ (poznati kao „Pionirska trilogija“), „Magareće godine“, „Priče partizanke“, „Vratolomne priče“, „Priče ispod zmajevih krila“ i „Doživljaje mačka Toše“, zbirke pjesama „Čarobna šuma“, „Armija odbrana tvoja“, „Partizanske tužne bajke“, „Večernje priče“, „Djeda Trišin mlin“ i „Nestašni dječaci“.
