foto ilustracija
agencije
Srpska pravoslavna crkva danas, 14. novembra, molitveno slavi dan Svetih Vrača Kozme i Damjana, svetitelja i nebeskih ljekara koji su čitav život posvetili iscjeljivanju bolesnih, ne tražeći za to ni novac ni nagradu.
Praznik je u crkvenom kalendaru obilježen crnim slovom i slavi ga veliki broj domova kao krsnu slavu.
Zbog svoje dobrote i požrtvovanosti narod ih zove „Besrebrenici“, jer su ljekarsku službu vršili iz čiste ljubavi i vjere u Boga.
Ko su bili Sveti Vrači?
Sveti Kozma i Damjan bili su rođena braća i ljekari, poznati kao čudotvorci koji su, po hrišćanskom učenju, imali dar da iscjeljuju ne samo ljudska tijela već i duše.
Bolesne su liječili bez obzira na porijeklo, vjeru ili narodnost, a jedino što su tražili zauzvrat bilo je da se ime Hristovo ne izgovara uzalud, čak i ako neko ne prihvata hrišćanstvo.
Zašto se slave Sveti Vrači?
Sveti Vrači su slava ljekara, apotekara i svih koji pomažu u izlječenju bolesnih, pa se njihov dan posebno obilježava u bolnicama, zdravstvenim ustanovama i medicinskim fakultetima.
Mnoge porodice u Srbiji, Crnoj Gori i Republici Srpskoj slave Svete Vrače kao krsnu slavu ili zavjetinu, sa vjerom da oni štite dom od bolesti i da donose zdravlje svim ukućanima.
Gdje se nalaze hramovi posvećeni Svetim Vračima
Brojne crkve i manastiri u Srbiji i regionu nose ime ovih svetitelja – na Zlataru, u Beogradu, Kikindi, Futogu, kod Niške Banje, u gornjem toku Rasine…
Među najpoznatijima je manastir Zočište na Kosovu i Metohiji, koji se u istorijskim izvorima prvi put spominje 1327. godine.
Jedna od najljepših fresaka sa likovima Svetih Kozme i Damjana nalazi se u Pećkoj patrijaršiji, iznad sarkofaga arhiepiskopa Danila Drugog.
Kada slavimo Svete Vrače?
Srpska pravoslavna crkva Svete Vrače molitveno slavi dva puta godišnje:
14. novembra (po novom kalendaru) – kada je upokojen Sveti Damjan,
14. jula (po novom kalendaru) – kada se spominje Sveti Kozma.
Simbol dobrote i ljekarske etike
Na ikonama i freskama Sveti Kozma i Damjan predstavljeni su u srednjovjekovnoj ljekarskoj odjeći, sa kovčežićima u kojima su nosili ljekove.
Oni su simbol ljekarske etike, milosrđa i istinske vjere u moć dobrote.
